The accidental symbolic death of Greek negotiator

Ημερολόγιο μίας διαπραγμάτευσης.  30.1.2015

  1. Ο πιθανός αιφνίδιος θάνατος  ενός αισιόδοξου  διαπραγματευτή

Πολλοί αισθάνθηκαν εθνικά υπερήφανοι αλλά οι περισσότεροι αμήχανοι και μαζί τους και ο κύριος συνομιλητής του αισιόδοξου υπουργού,  ο Ολλανδός διαπραγματευτής. Για μερικά δευτερόλεπτα φάνηκε να συγκεντρώνεται στην ακοή του γιατί το μήνυμα που έπαιρνε  ‘για το θάνατο της Τρόικας’ ήταν μάλλον απρόσμενο. Σα να  έδινε  μία ευκαιρία στον εαυτό του να  θεωρήσει ότι αυτό που ακούει είναι   μόνο μια  αστοχία της διερμηνείας, αλλά μετά ήρθε η βεβαιότητα  και το παγωμένο βλέμμα  του μέσα από τις διόπτρες.  Έβλεπε το  νεκρό σώμα μιας  διαπραγμάτευσης που δεν είχε αρχίσει ακόμα, ένα είδος πρόωρης γέννας με θλιβερό αποτέλεσμα. Ο Ολλανδός σηκώθηκε σύντομα και χαιρέτησε σε λοξή γωνία με το χέρι σχεδόν πίσω από την πλάτη, όπως χαιρετάμε κάποιον που θέλουμε να αποφύγουμε με τον ώμο προτεταμένο. Είπε, όπως μάθαμε, στον αισιόδοξο και χαλαρό Έλληνα    ‘Μόλις σκότωσες την τρόικα’, αλλά εννοούσε περισσότερο ότι μόλις σκότωσες τον εαυτό σου ως διαπραγματευτή. Νομίζω   ότι είπε ακόμα μέσα του ‘Πέρασες φίλε στο θολό κόσμο όλων των προηγούμενων αναξιόπιστων και ευγενικών συνομιλητών μου που υποσχέθηκαν πολλά αλλά δεν έκαναν τίποτα. Αυτοί είχαν όμως τουλάχιστον την πρόνοια να μην αυτοπυροβολούνται επί τόπου.  Ίσως και το σύμπλεγμα της μικρής χώρα να τους βοήθησε σε αυτή την προφύλαξη. Η εθνική περηφάνια πολλών θεατών έγινε όμως αμέσως  μούδιασμα και αργά αργά αγωνία. Οι περισσότεροι περιμένουμε  τώρα την ανταπόδοση  και άλλοι ακόμα χειρότερα να δούμε την εκδίκηση που τώρα αυτοί  εξυφαίνουν με emails, τηλέφωνα και γεύματα.  Θα κάνουν τόσες ενέργειες όσες  χρειάζονται  χωρίς να έχουν οι ίδιοι ζημίες.   Ποιος είπε ότι η πολιτική είναι μια ορθολογική διαδικασία χωρίς συναισθήματα. Λάθος. Αντίθετα είναι γεμάτη από  συναισθήματα, ελπίδα, φόβο, οργή  και εγωιστική αυτόεπιβεβαίωση. Πολλά από αυτά τα συναισθήματα ήταν παρόντα στο ξεκίνημα αυτής της διαπραγμάτευσης για να καταλήξουμε όμως στη θλίψη για τον πιθανό  αιφνίδιο συμβολικό  θάνατο του αισιόδοξου διαπραγματευτή.  Ίσως να μην το ξέρει  και ο ίδιος ακόμα,  αλλά καλό θα ήταν οι πιο κατάλληλοι  και αρμόδιοι να απομακρύνουν τα υπολείμματα της  αξιοπιστίας του από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων,  και να αφήσουν τη Τρόικα να επανέλθει με κλαγγές και τύμπανα για  να μιλήσει με κάποιο  διαπραγματευτή που θα  φοράει γραβάτα και γκρίζο κουστούμι. Γιατί ένας τέτοιος  ταιριάζει αρμονικά στη θέση της χώρας μας. Να είναι αισιόδοξος όσο του επιτρέπουν και να   ακούει και αυτά  που  αναρωτιούνται  οι  Γερμανοί πολιτικοί όταν λένε:  Εμείς τι θα απογίνουμε χωρίς την Τρόικα, τι θα πούμε στους ψηφοφόρους μας,  αν δεν ακούνε πια  για τις τόσες τιμωρίες που επιβάλλει η Τρόικα στους ‘ευτυχισμένους’ ‘Έλληνες. Τόσα λεφτά δώσαμε, τόσα λεφτά χάσαμε!!   Δύσκολη διαπραγμάτευση, δεν θα  θέλαμε να είμαστε στη θέση τους, γιατί το μισό παιχνίδι μια τέτοιας  διαπραγμάτευσης είναι  για το πως θα μοιράσουμε το οικονομικό και κοινωνικό κόστος που προκαλούν σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας  τα  εθνικά συμπλέγματα στην ωραία μας Ευρώπη. Κάτι που  βέβαια δεν ήξερε ο αθώος και αισιόδοξος διαπραγματευτής μας,  γιατί ήταν τόσο απασχολημένος με την τελειοποίηση της δικιάς του εικόνας και όχι με αυτή της χώρας του.

Advertisements

~ by chtouris on January 31, 2015.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: