Εργαστήριο Κοινωνικής – Πολιτισμικής Ψηφιακής Τεκμηρίωσης

	Social and Cultural Digital Documantation Lab Aegean Music Archives   www.aegean.gr/culturelab/Ark_gr.htm http://soc-arksrv3.aegean.gr/music/index.php                                          Citation Rules with Examples->
	Πανεπιστήμιο Αιγαίου    University of the Aegean
ΤΜΗΜΑ: Department	Κοινωνιολογία         Sociology
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ Director	Χτούρης Σωτήρης                                 Sotirios CHTOURIS
	Καθηγητής τμήματος Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:	Σαρανταπόρου 2- 81100 2 Sarantaporou -81100	ΠΟΛΗ –  city	Μυτιλήνη – Mytilene
Email	AEGEAN ARK www.aegean.gr/culturelab	htouris@aegean.gr
Διαδίκτυο	s.chtouris@gmail.com	chtouris.wordpress.com
ΤΗΛΕΦΩΝΟ:	0030 22510 36526 0030 22510 36531	FAX:	0030 22510 36524

 

The original sense of habitation IKARIA

The “Theoktista” houses . The original sense of habitation

S. Chtouris, summer 2008. IKARIA

Ikaria’s Theoktista (built by God) houses are arguably the most impressive, not so much in terms of building technique, but as for their harmonious blending with the landscape and natural features. Built below huge rocks, and often carved out of the rock itself, the houses demonstrate the economy of strength and resources the residents were forced to practice. It is possible that it was goatherds, seeking shelter for their animals that first conceived of these natural, God-sent structures as potential homes. Another explanation is that Ikaria’s defence/protection, throughout its history, was based on camouflage and concealment (rather than gathering together. Which is why Ikaria’s settlements were scattered and sparsely populated), while the houses themselves (“spitokathismata” – house seats) were within each household’s cultivated land. The raw materials used by the locals to build their homes and other buildings were slate and granite, which are abundant on the island. Nowadays, farmers use those spots to house their animals. Striking forms, rising up on the side of the road, like signs that could just as well be part of the landscape as of the settlement. An in-between, fluid condition that makes you think, almost spontaneously, of the visual violence modern residences inflict upon the landscape, standing out, as they do, multi-storey blocks in white and other bright colours. This is the engineer demonstrating the arbitrary triumph of their construction on the top of the hill. This visual violence becomes more pronounced in Ikaria, as all kinds of constructions succeed one another in the landscape, and your impressions may shift from one condition to the other in the course of a single journey. The theoktista houses are perhaps closer than any other house to the original sense of habitation, to the creation of a natural hearth for your physical protection and the gathering of the people you want close. A space ready-made by nature, to which you add a few materials, or even carve out of the rock, aided by your tools.
The little construction work that goes into these structures is further limited by the margins imposed by the God-sent rock and the terrain relief ; it is within those margins that the occupants attempts to fit and accommodate their needs, without exceeding the site’s natural capacity. Just by entering the hollow created by the rock in Theoktista houses, grips you with feelings of euphoria and awe, both at the same time. It’s hard to tell whether it is awe caused by the structure’s name, Theoktista, or it is a sense of intimacy and proximity to the rock material. The ground, as well as the stone’s weight you feel crushing on you from above, invites you to an inner silence: there is nothing to say, and nothing you expect to hear. Even the animals inside the structures often fall silent. As they look at you, you cannot tell who the natural owner of the place is, or even if such a home ought to have an owner at all. So, since the Theoktista appeared as a natural extension of the landscape, you never feel like a stranger or an intruder while you’re there. Home ownership, a “sacred” concept in Modern Greece, comes under question for a moment. The theoktisto hearth somehow places the construction and ownership of a house outside the bounds of legality, and poses certain important questions regarding their impact on the environment and the original sense and experience of habitation. Far from being synonymous to one another, construction and habitation appear, in this case, as opposite and contradictory conditions, especially when construction goes beyond the concepts of human care.

dicterisch wohnet der Mencsh. (Hoelderlin) – (Martin Heidegger)

Τα αγαπημένα μου μέρη – My favourite places

[gallery]

ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ

ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ
Προθεσμία: 15 Ιανουρίου 2010
Έναρξη 15 Μαρτίου 2010

Αντικείμενο————

• Επιστημονική εκπαίδευση και ανάπτυξη της ικανότητας παράλληλης ανάλυσης και μελέτης κοινωνικών και χωρικών – περιβαλλοντικών φαινόμενων
• Διεπιστημονική μεθοδολογία έρευνας με κύρια αναφορά σε κοινωνιολογικές, ψυχολογικές, οικολογικές – χωρικές και αισθητικές μεθόδους
• Ανάπτυξη της κοινωνικής εγρήγορσης για την κοινωνική συνοχή, εκπαίδευση για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς, ανάπτυξη του κοινωνικού κεφαλαίου με την εφαρμογή παρεμβατικών και κλινικών μεθόδων
• Εκπαίδευση στελεχών της διοίκησης, της αυτοδιοίκησης και των επιχειρήσεων σε θέματα αστικού χώρου και περιβάλλοντος.
• Συμβουλευτική για τοπικά κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα

Προσφερόμενα Μαθήματα

Κοινωνιολογία του Αστικού Χώρου και του Περιβάλλοντος
Αντίληψη, Αισθητική και Διαμόρφωση του Χώρου και του Περιβάλλοντος
Κλινική Κοινωνιολογία
Ποιότητα Ζωής και Αποτίμηση της
Πολεοδομικές και Καλλιτεχνικές Παρεμβάσεις στον Αστικό Χώρο
Πολιτική Προστασία και Κοινωνικο-Πολιτισμικό Κεφάλαιο
Παρεμβατική Κλινική Κοινωνιολογία και Ψυχική Υγεία
Σχέδια και Προγράμματα Αειφορικής Αστικής Ανάπτυξης
Μεταπτυχιακή Διπλωματική Διατριβή

Το πολιτικό σύστημα πρέπει να βρει λύσεις»

«Το πολιτικό σύστημα πρέπει να βρει λύσεις»

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=109044

Του ΣΩΤΗΡΗ ΧΤΟΥΡΗ*

Ο πυροβολισμός ενάντια στον Αλέξη ήταν μία τιμωρία, κυρίως για την παρουσία του στο χώρο που έχει ταυτιστεί με την ανυπακοή, τα Εξάρχεια.

Ηταν επίσης και έμμεσα προγραμματισμένη, μιας και ο δράστης αστυνομικός, όπως φαίνεται στα οκτώ χρόνια (!) υπηρεσίας του στα Εξάρχεια, είχε εκδηλώσει ανάλογες προθέσεις. Ωστόσο, μικρότερες τιμωρίες καθημερινά επιβάλλονται στο ίδιο σημείο αλλά και σε άλλα μέρη, τα οποία οι περισσότεροι από εμάς δεν θέλουμε να τα ξέρουμε. Προσβλητικές επεμβάσεις ελέγχων για την απλή παρουσία σου κάπου, αλλά αδιαφορία για την αποτροπή του οργανωμένου εγκλήματος. Οι διάδρομοι των δικαστηρίων είναι γεμάτοι από μετανάστες, μικρεμπόρους, Ρόμα τσιγγάνους, μικροκαταναλωτές ινδικής κάνναβης και εξαθλιωμένους, εξαρτημένους από τα ναρκωτικά, ανυπάκουους πιτσιρικάδες. Οι περσινές εξεγέρσεις των φυλακισμένων μάς θυμίζουν ότι το κράτος κρατάει χιλιάδες μικροπαραβάτες έγκλειστους, παραδομένους στα χέρια επίορκων δικηγόρων, «άτεγκτων» δικαστών και δεσμοφυλάκων, ενώ θα μπορούσε να τους αφήσει σε μία μέρα ελεύθερους και να τους δείξει μία ανοιχτή «κοινωνική αγκαλιά». Το κράτος αναγνωρίζει συχνά ότι η τιμωρία τους και η κράτησή τους δεν έχει κάποιο ουσιαστικό ηθικό έρεισμα ούτε παιδευτική επίδραση, αλλά είναι μέρος της διάχυτης συστημικής βίας, που συνοδεύει ένα καθεστώς που συντηρεί μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μία κατάσταση που συνοδεύεται από την αλόγιστη σπατάλη των οικονομικών και φυσικών πόρων, με άδικα φορολογικά μέτρα που εναλλάσσονται διαρκώς, χαοτικά νοσοκομεία που δεν εξυπηρετούν τους πολίτες, σχολεία ως επί το πλείστον αδιάφορα και κρατικούς λειτουργούς, συνδικαλιστές και πανεπιστημιακούς που επιδιώκουν σκληρά το δικό τους συντεχνιακό και ατομικό συμφέρον. Τελικά, είμαστε βυθισμένοι σε μια προσχηματική κυβερνητική δημοκρατία, τόσο στη Βουλή όσο και στα κόμματα, την αυτοδιοίκηση, τα πανεπιστήμια, παντού!

Οι νέοι που κατέβηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο αυθόρμητα στις διαδηλώσεις -και πολλοί από αυτούς υπογράμμισαν το νόημα της συμμετοχής τους με πράξεις λυτρωτικής και συχνά τυφλής βίας (W. Benjamin1)- έδωσαν, με την ένταση και τη συνέχεια των γεγονότων, την ευκαιρία να καταλάβουμε τη σοβαρότητα του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε. Οι περισσότεροι από αυτούς, μαθητές Λυκείου, αντιμέτωποι με ένα σκληρό σύστημα επιλογής, αφιερώνουν τα πιο δημιουργικά και όμορφα χρόνια τους στο κυνήγι της πολυπόθητης επιτυχίας και ένταξης στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, για σπουδές που αντικειμενικά έχουν μόνο μικρή λειτουργική και επαγγελματική αξία. Μετά τόσα χρόνια, ειδικές επιτροπές και συμβούλια συνεχίζουν να τους υπόσχονται αλλαγές και νέες ελπίδες. Ωστόσο, οι νέοι αυτοί βρίσκονται σε αυτόν το δρόμο χωρίς δικαίωμα επιλογής ούτε εναλλακτικές λύσεις. Η κυριότερη υπόσχεση που τους προσφέρεται είναι ένα πανεπιστημιακό πτυχίο κι ένας πιθανός και συχνά «ψεύτικος» διορισμός σε δημόσιες υπηρεσίες (stage, συμβάσεις έργου).

Στο δικαστήριο που θα γίνει στην Αμφισσα, πολλοί βλέπουν, συμβολικά, στο εδώλιο, δίπλα στον αστυνομικό, αυτούς που σήμερα νίπτουν τας χείρας τους, αυτούς που μιλούν για μία άτυχη στιγμή. Η δολοφονία του Αλέξη ήταν σίγουρα μία από τις επαναλαμβανόμενες τραγικές στιγμές ενός συστημικά οργανωμένου καθημερινού εγκλήματος, με κύριο θέμα τη νεολαία. Στον Αλέξη έλαχε να γίνει το σύμβολο αυτής της πληγωμένης γενιάς.

Μια ελπίδα που φαίνεται στον ορίζοντα είναι ότι στις τελευταίες εθνικές εκλογές, αλλά και στις εκλογές του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, εκατομμύρια νέοι άνθρωποι αποδοκίμασαν με δημοκρατικό και όχι βίαιο τρόπο τη συστημική βία σε βάρος τους (πελατειακά δίκτυα, πολιτευτές, διεφθαρμένους δημόσιους λειτουργούς, την ανεργία κ.ά.). Αυτό δεν φτάνει!! Το πολιτικό σύστημα θα πρέπει τώρα να βρει ουσιαστικές απαντήσεις και λύσεις, διότι στο βάθος υποφώσκει μια βαθιά κοινωνική κρίση, πολύ πιο επικίνδυνη από την οικονομική. Η βία δεν είναι κοινωνικό φαινόμενο, αλλά το φως που φωτίζει σημαντικά και τραγικά κοινωνικά φαινόμενα.

1. Walter Benjamin (1921). Zur Kritik der Gewalt.

*Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου

Πρόγραμμα του Συνεδρίου «RISK SOCIETY: CHALLENGES IN THE 21ST CENTURY”

SYNEDRIO-KOINONIOLOGIKIS ETERIAS-2009Πρόγραμμα του Συνεδρίου

2nd International Conference
«RISK SOCIETY: CHALLENGES IN THE 21ST CENTURY”
Athens November 5-7, 2009

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52)

Risk Society: Challenges for the 21st Century

Risk Society: Challenges for the 21st Century
Hellenic Sociological Society
Key Note Speaker U. Beck.

Athens, Greece
November 5-7, 2009
Titania Hotel.
Abstracts: September 30, 2009

«Η Κοινωνία της Διακινδύνευσης: Προκλήσεις στον 21ο αιώνα». ΣΥΝΕΔΡΙΟ 5-6-7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Η Ελληνική Κοινωνιολογική Εταιρία, έχοντας ως κύριο στόχο να προωθήσει τον επιστημονικό διάλογο των Κοινωνιολόγων, αλλά και τον ευρύτερο προβληματισμό των Κοινωνικών Επιστημόνων, διοργανώνει στην Αθήνα Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο στις 5 – 7 Νοεμβρίου 2009. Κύρια θεματική του Συνεδρίου είναι «Η Κοινωνία της Διακινδύνευσης: Προκλήσεις στον 21ο αιώνα».
Κύριος ομιλητής θα είναι ο Καθηγητής Ulrich Beck. Επίσης στο συνέδριο θα συμμετάσχουν ειδικοί για το θέμα ομιλητές. Το συνέδριο είναι ανοικτό σε κάθε ενδιαφερόμενο που επιθυμεί να συμμετάσχει με επιστημονική ανακοίνωση στην παραπάνω θεματική ή και σε οιονδήποτε τομέα κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος. Δεκτές είναι προτάσεις για διοργάνωση ειδικών συνεδριών για θέματα κοινωνιολογικού και ευρύτερου κοινωνικού ενδιαφέροντος. Με βάση τα αντικείμενα των περιλήψεων, που θα υποβληθούν, θα συγκροτηθούν από την Οργανωτική Επιτροπή και άλλα ειδικά τμήματα παρουσίασης και συζήτησης καθώς και άλλες ειδικές συνεδρίες, στοιχειοθετημένες κατά επιστημολογικούς τομείς.
Οι περιλήψεις, θα πρέπει να αποσταλούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση grsociolsoc@gmail.com και να συνοδεύονται από σύντομο βιογραφικό σημείωμα.
Προθεσμία υποβολής των περιλήψεων: 30 Σεπτεμβρίου 2009.
Μέγεθος περιλήψεων: 300 λέξεις.
Μέγεθος βιογραφικού: 200 λέξεις.
Συμμετοχή στο συνέδριο: πενήντα ευρώ (50 €)
Φοιτητές, Προπτυχιακοί και Μεταπτυχιακοί: είκοσι ευρώ (20 €)

Η Πρόεδρος E. Νίνα – Παζαρζή

Ο Γενικός Γραμματέας Σ. Χτούρης

Επάγγελμα Εργασία και απασχολήση των νέων σήμερα

Ποιοτικές Μέθοδοι των Κοινωνικών Επιστημών
Καθηγητής Σωτήρης Χτούρης

Υποχρεωτική Εργασία στις μεθόδους της ποιοτικής έρευνας

Άξονες ανάπτυξης του Οδηγού Συνέντευξης
Θέμα: Επάγγελμα Εργασία και απασχολήση των νέων σήμερα

Α. Επάγγελμα. Παραστάσεις του επιθυμητού επαγγέλματος . Οικογενειακά δίκτυα και άλλοι παράγοντες του βιωματικού κόσμου του νέου που επηρεάζουν την επιλογή του επιθυμητού επαγγέλματος Κύρος επαγγελμάτων και επιλογή

Β. Εμπειρία και γνώσεις για τον κόσμο της εργασίας. Αγορά εργασίας και οι νόμοι της. Γνώσεις – προκαταλήψεις και πολιτικές αντιλήψεις για την αγορά εργασίας
(Πριν και μετά την επιλογή του επιθυμητού επαγγέλματος).

Γ. Επάγγελμα και εκπαίδευση
Σχεδιασμός, υποχρεώσεις και καταναγκασμοί στην διαδικασία της εκπαίδευσης.
Συνδυασμός εκπαιδευτικής διαδρομής και επιθυμητού επαγγέλματος.
Κατάσταση της σημερινής απασχόλησης και επιθυμητή διαδρομή

Δ. Κοινωνικό Κεφάλαιο και Κοινωνικά Δίκτυα των νέων. Εμπειρίες και ο ρόλος τους στην επιλογή του επαγγέλματος και της εργασίας. (Σύλλογοι, Ομάδες. Τοπικές δραστηριότητες ).

Ε.. Αξίες και στάσεις . Αξίες σε σχέση με τα επαγγέλματα και την εργασία. Στιλ Ζωής και αξίες που συνδέονται μαζί τους

Στ. Κοινωνικοί και οικονομικοί κίνδυνοι, που αναγνωρίζουν οι νέοι σε σχέση με το επάγγελμα και την εργασία. Υποκειμενικές/ συλλογικές στρατηγικές αντιμετώπισης τους.

Ένα μικρό μέρος από το ποίημα του Χελντερλιν ‘Ο Ρήνος’

Ένα μικρό μέρος από το ποίημα του Χελντερλιν ‘Ο Ρήνος’
(ορισμένοι άνθρωποι μοιάζουν με ποτάμια!!)

Ήταν η φωνή του πιο ευγενικού των ποταμιών
Του Ρήνου που γεννήθηκε ελεύθερος
Που σ άλλα έλπιζε όταν αποχαιρέτησε τους αδελφούς του
Τον Ροδανό και τον Τεσσίν
Θέλησε να ταξιδέψει προς την Ασία
Εκεί ανυπόμονα τον έσπρωχνε η βασιλική ψυχή του
Ωστόσο ασύνετη είναι
Η επιθυμία απέναντι στο πεπρωμένο
Και οι πιο τυφλοί
Είναι οι γιοί των θεών. Διότι γνωρίζει ο άνθρωπος
Την κατοικία του, όπως το ζώο που
Θα χτίσει την φωλιά του, όμως
Στην αμάθητη ψυχή εκείνων
Δόθηκε η ατέλεια
Να μην γνωρίζουν που πηγαίνουν
Ένα μυστήριο που πηγάζει από την καθαρότητα
Που ούτε και τα τραγούδι επιτρέπεται να αποκαλύψει
Γιατί όπως άρχισες έτσι θα μείνεις
Όσο και αν η ανάγκη σε πιέζει
..

Εκλογές για το Ε.Κ. Μία πρώτη αποτίμηση του αποτελέσματος των εκλογών της 7ης Ιουσνίου σε απόλυτους αριθμούς και κάποια συμπεράσματα για τους Οικολόγους Πράσινους.

Μία πρώτη αποτίμηση του αποτελέσματος των εκλογών σε απόλυτους αριθμούς και κάποια συμπεράσματα για τους Οικολόγους Πράσινους

Σωτήρης Χτούρης 8.6.2009

Η επικέντρωση της θριαμβολογίας του ΠΑΣΟΚ στα ποσοστά που κέρδισε αλλά και στη διαφορά που παρουσιάζει από τη Νέα Δημοκρατία αποκρύβει σε μεγάλο βαθμό ένα ουσιαστικό μήνυμα της κάλπης, δηλαδή, αυτό που περιέχεται στη μείωση του απολύτου αριθμού των ψηφοφόρων κυρίως των δύο μεγάλων κομμάτων. Παίρνοντας υπόψη τον χαρακτήρα που έδωσαν στις εκλογές τα δύο μεγάλα κόμματα, δηλαδή δοκιμαστικών εθνικών εκλογών, και συγκρίνοντας τους απόλυτους αριθμούς των ψηφοφόρων διαπιστώνουμε ότι :

Α) Η Ν.Δ παρουσιάζει σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2007 μείωση 1.342.458 ψήφων, ενώ το ΠΑΣΟΚ μείωση 852.294 ψήφων. Η αποχή αυτή έχει σίγουρα πολλαπλές ερμηνείες για τα δυο αυτά κόμματα. Μεταξύ άλλων:
1/κριτική στο πολιτικό σύστημα 2/αδιαφορία για τις Ευρωεκλογές 3/απλή χρήση του ελεύθερου χρόνου του τριημέρου 4/ μετακίνηση ψηφοφόρων προς άλλα κόμματα και κυρίως προς το ΛΑΟΣ και τους Ο.Π. 5/εντεινόμενη αδιαφορία της νεολαίας των μεγάλων κομμάτων για την κεντρική πολιτική, δηλαδή χαμηλό ποσοστό εισόδου νέων ψηφοφόρων. 6/συνέπεια της έντονης οικονομικής κρίσης και της ραγδαίας μείωσης των εισοδημάτων και των ευκαιριών της μεσαίας τάξης

Β) Τα κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς παρουσιάζουν επίσης μία σημαντική μείωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατά 120.788 ψήφους και το ΚΚΕ, σε πολύ μικρότερο μέγεθος, κατά 9.680 ψήφους. Παίρνοντας υπόψη τη χαλαρή ψήφο των Ευρωεκλογών και την τάση φυγής από τα μεγάλα κόμματα η μείωση του απόλυτου αριθμού των ψήφων ερμηνεύεται πιθανά ως εξής :
1/η αριστερά δεν εισπράττει τη δυναμική ψήφο διαμαρτυρίας 2/ η αριστερά παρουσιάζει πλέον έντονη απώλεια ψηφοφόρων λόγω ηλικίας και χαμηλό βαθμό ανανέωσης των υποστηρικτών της 3 / ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει μετακίνηση και αδιαφορία των ψηφοφόρων του λόγω των εσωκομματικών προβλημάτων του 4/ μέρος των αριστερών ψηφοφόρων εντάσσεται στο σύγχρονο Life Style, για το οποίο η πολιτική έχει χαμηλή θέση στον κώδικα αξιών.

Γ) Οι Οικολόγοι Πράσινοι κερδίζουν το 2009 102.993 περισσότεροες ψήφους σε σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του 2007 και ποσοστό 3.49 % του συνόλου των ψήφων . Η αύξηση αυτή έχει σχέση με:
1/ τη διακριτή παρουσία του κόμματος στην ελληνική πολιτική και την ταύτισή του με το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα και τις θέσεις του 2/ τη μετακίνηση ψηφοφόρων από το ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ προς τους Ο.Π., 3/την έντονη δημοσιότητα που έχουν πλέον τα οικολογικά θέματα και την άμεση θετική ταύτιση πολλών νέων με την Οικολογία. Το σύνολο των ψήφων των Ο.Π. στις Ευρωεκλογές του 2009 παρόλα αυτά δεν ξεπερνάει το 2,48% των έγκυρων ψήφων του 2007, και υπολείπονται περίπου 37.000 ψήφοι για να ξεπεράσουν οι Οικολόγοι το όριο του 3%. Ταυτόχρονα, τα δύο άλλα κόμματα που αναφέρουν το όνομα Οικολογία στον τίτλο τους συγκεντρώνουν περίπου 65.000 ψήφους που είναι περίπου το 1/3 των ψήφων των Ο.Π. Αυτό τα δύο σημεία πιστεύω ότι θα πρέπει να αποτελέσουν μεταξύ άλλων πεδία προβληματισμού ενόψει των επικείμενων εθνικών εκλογών.
Σε μια αντικειμενική αποτίμηση ωστόσο, άσχετα με το σκωτσέζικο ντους των δημοσκοπήσεων (από 1,5 μέχρι 9% ), οι Ο.Π. έδειξαν το πιο εντυπωσιακό δυναμικό πρόσωπο σε αυτές τις εκλογές, αυξάνοντας κατά 236% τους ψηφοφόρους τους, ενώ σε ορισμένες περιοχές, όπως στη Λέσβο, στη Βόρειο Ελλάδα και την Κρήτη, η αύξηση αυτή κυμαίνεται μεταξύ 283% έως 745%. Αυτή η δυναμική είναι πρωτόγνωρη για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα, αλλά και για την ίδια τη Ελλάδα, και θα πρέπει να εκτιμηθεί ψύχραιμα ως προς τη μελλοντική εξέλιξη και διατήρησή της. Κατά την εκτίμησή μου μια εντονότερη δυναμική (αν και πολλοί την περιμέναμε) ήταν φυσικά και λογικά αδύνατη, αν πάρουμε μάλιστα υπόψη και τις αδυναμίες του χειρισμού των θεμάτων επικοινωνίας και δημοσιότητας που έχει ένα μικρό, άπειρο και υποστελεχομένο κόμμα.

Δ) Το ΛΑ.Ο.Σ αποτελεί τον δεύτερο κερδισμένο των Ευρωεκλογών, καθόσον αύξησε τον αριθμό των ψηφοφόρων του κατά 93.813. Η μετακίνηση ψηφοφόρων προς το ΛΑ.Ο.Σ έγινε κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και από άλλα μικρότερα κόμματα της άκρας δεξιάς και εξηγείται κυρίως από:
1/ την ψήφο διαμαρτυρίας για τα θέματα ασφάλειας 2/το λανθάνον ξενοφοβικό σύνδρομο της μεσαίας τάξης αλλά και των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων 3/ την κατάθεση στην πολιτική ατζέντα των επόμενων εθνικών εκλογών του θέματος της μετανάστευσης, και για το οποίο θα αποτελέσει τον ισχυρό παίκτη στο μέλλον 4/ την προσπάθεια ιταλοποίησης της ελληνικής πολιτικής, κατά την οποία η Ν.Δ. δέχεται την πίεση συγκυβέρνησης με την άκρα δεξιά (πολυκατοικία κλπ).

Συμπεράσματα:
1.Δεν υπάρχει λόγος να εμφανίζονται οι Οικολόγοι Πράσινοι ως ένα κόμμα που ζημιώθηκε λόγω της λασπολογίας κ.α. και να εντάσσεται έτσι στην παρέα των χαμένων. Αντίθετα πρέπει να τονίζονται τα δυναμικά κέρδη αυτών των εκλογών τα οποία είναι πολύ σημαντικότερα για την πολιτική προοπτική του κόμματος.
2.Δίπλα στα θέματα της Οικολογίας που αποτελούν προνομιακό πεδίο των Ο.Π., θα έχουμε στο μέλλον μπροστά μας τα θέματα της μετανάστευσης και της ασφάλειας, τα οποία, όπως φαίνεται, θα έχουν μεγάλη βαρύτητα για τον πολίτη των μεγάλων αστικών κέντρων
3. Η μεγάλη αποχή του 2009 έχει πολλαπλές ερμηνείες , θετικές και αρνητικές, για τους Ο.Π., αλλά κυρίως δείχνει ότι το πολιτικό παιχνίδι ενόψει των βουλευτικών εκλογών όχι μόνο δεν ξεκαθάρισε (με πιθανή προοπτική νίκης του ΠΑΣΟΚ) αλλά σκοτείνιασε περισσότερο (ιταλοποίηση, άνοδος ακροδεξιά)